อยู่ในบุญ ตุลาคม ดาวรวย หลวงปู่ 10 ตุลา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 78 / 194

การหลับที่สมบูรณ์ คือ ใจต้องหลับอยู่ในกลางสมาธิ อยู่ในกลางอันแห่งทะเลบุญ 4 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

อย่าเอาใจไปวางไว้ที่ใคร วางใจไว้ที่ คน สัตว์ สิ่งของ...ไม่ได้ เพราะนั้น...ไม่ใช่ที่วางใจ ๑๑ ตุลาคม พ.ค. ๒๕๕๑

ถ้าจะให้ชีวิตสมบูรณ์ เป็นชีวิต ๒๐๐ เปอร์เซ็นต์ ธุรกิจ กับจิตใจต้องไปด้วยกัน ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

พยายามรักษาใจ อย่างปล่อยใจให้หยาบ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

ทุกคืนก่อนเข้านอน ต้องมั่นนี้นึกถึงบุญ นิทธบทวนความบริสุทธิ์ถวายอาจาใจ และตรวจดูข้อบกพร่องของตัวเอง อยู่เป็นประจำ สม่ำเสมอ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2544

ถ้าใจไม่สงบ ไปอยู่จักรวาลไหน...ก็ไม่สงบ ถ้าใจสงบ... อยู่ที่ไหนก็สงบ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗

อย่าให้ใจสูญเสียความสงบ เพราะใจเป็นแหล่งแห่งพลังงาน แหล่งแห่งดวงปัญญา แหล่งแห่งบุญกุศล 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546

ถ้ารัก tha will ฝึกฝนใจ ให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน ต้องฝึกใจให้ละเอีย ด ต้องมีวิ นิ และต้องรักษาความบริสุทธิ์ของใจเอาไว้ ไม่ให้กิเลสเทรกลเข้ามาในใจได้ ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

ใจเรายังติดอยู่กับกิเลส เพราะพูดมารเขาสอดกิเลสเข้าสามเรือย ๆ ให้เราปิดออกไปเลย ปิดออกไปทีละ ₂ ตัว สักวันก็จะหมด แล้วใจเราก็จะละเอียดขึ้น และเราก็จะเข้าไปถึงองค์พระภายในได้ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๖

เราต้องฝึกปล่อยกิเลสทีละตัว ให้สังเกต ณ ช่วงเวลานั้นว่า กิเลสตัวไหนเข้ามาในใจ เช่น...โลก โกรธ หลง ตัวไหนเข้ามา ก็ฝึกปล่อยทีละตัว 2 ตัว 3 ตัว 26 ตุลาคม พ.ศ. 2556

พยายามอย่าไปอาဂิเลสเข้าสำในใจ เพราะพระมารเขาสอดิเลสเข้าสำ เราอย่าเป็นผู้รับให้เลสเข้าสำ ต้องปฏเสธตัว ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

ภาวิตา พุฒิลิตตา ทำซ้ำๆ บ่อยๆ เนืองๆ เก็บชั่วโมงนั่งเยอะๆ ให้จิตเราละเอียด ให้เห็นองค์พระภายใน และสะสมองค์พระภายใน ให้เพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๖

ความขยันมั่นเพียรเป็นหัวใจสำคัญในการปฏิบัติธรรม ๑๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓

ใจคิดได้ทีละเรื่อง ถ้าไม่คิดเรื่องนี้...ก็ไปคิดเรื่องโน้น ให้เราคิดในเรื่องที่ทำให้ใจมีความสุขดีกว่า ให้ใจมีแต่เรื่องที่ทำให้ใจหยุดนิ่ง มีแต่เรื่องดวง องค์พระ หรือหลวงปู่ อย่างนี้จึงจะถูก

การปฏิบัติธรรม เรียนแล้วต้องเป็นที่พึ่งกับเราได้ อย่างนี้ถึงจะใช้ได้ ถ้าเรียนแล้วยังเป็นที่พึ่งกับเราไม่ได้ ก็ต้องเพียรพยายามกันต่อไป จนกว่าจะถึงจุดที่เป็นที่พึ่งได้ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ทำอย่างไรถึงจะหยุดนิ่ง ก็เหมอยาก ลาหยอก ทำไมหยุดนิ่งเฉย ๆ อย่างสบาย ๆ เดี๋ยวก็เข้าถึงได้ ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

ณ จุดที่ปลอดความคิด เหลือแต๋ใจที่หยุดนิ่ง ความสุขจะเกิดตอนนี้ เป็นความสุขที่แท้จริง นี่คือความอัศจรรย์ 4 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

เข้าสู่ธรรมแล้ว จะไม่หงอยเลย อยู่คนเดียวก็ไม่เหงา อยู่กลางป่าก็ไม่เหงา 5 ตุลาคม พ.ศ. 2545

สุขตลอดเส้นทาง อยู่เฉย ๆ ก็มีความสุขได้ ทำิ่งๆ โดยที่ไม่ต้องไปแสวงหาอะไรเลย เพราะ "สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มี" ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

ถ้าไม่มีความสุข... แล้วอยู่ไปไม่งั้นธรรมะ อย่าว่าแต่ชาตินี้จะไม่เจอความสุขเลย... จะไม่มีเจอความสุขเลยสักชาติ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556